به دولت و ارتش اعلام داشت و قبلا خانواده خود را در طرهان سكونت داد كه براى خدمتگزارى چابكتر و بلامانع‌تر باشد . تصادفا در اين هنگام امير احمدى در بروجرد نبود و به همدان عودت كرده بود و لذا شريف الدوله و عين الملك كمالوند به منصور خان جواب داده بودند كه اگر ميل داريد با سواران خود به بروجرد آمده تا موقعى كه اردو به خرم‌آباد حركت مىكند در بروجرد بمانيد و حقوق دريافت كنيد و اگر هم ميل نداريد تا رسيدن فصل بهار آينده « 1 » در محلى توقف و سال آينده مستقيما به بروجرد رهسپار شويد . منصور خان شق اول را پذيرفته به عزم رفتن بروجرد تا نهاوند رفت و در آن‌جا خوانين كرمعلى او را به خاوه دعوت [ كردند ] و چون با مهرعلى خان امير منظم هم‌پيمان بودند جريان را به او اعلام و امير منظم او و خوانين كرمعلى را متفقا به خانه خود دعوت كرد . خوانين مزبور در بين راه به خانه حسن خان سردار افخم برادر مهر على خان امير منظم كه عليه او قيام كرده و در تنگ كهمان مستقر شده بود وارد [ شدند ] و از آن‌جا به قلعه مهرعلى خان ( قلعه مظفرى فعلى ) رفته و مورد پذيرايى گرم امير منظم واقع شدند . امير منظم از رفتن منصور خان به بروجرد و يا طرهان ممانعت كرد و تا اول سال 1302 ه . ش . او را در الشتر نزد خود نگاه داشت . غير از منصور خان كه براى خود و طايفه‌اش تأمين گرفته بود ، تيره خوانين على محمدى بيرانوند از زورگويى خوانين تيره زينبى سخت آزرده‌خاطر بوده و رغما لانف آنها كه قهرا در صف مخالف لشكر غرب قرار گرفته بودند ، آماده براى راهنمايى و خدمتگزارى شدند . [ نمونه‌اش ] تقى خان به وسيله مرحوم ميرزا رحيم خان معين السلطنه كه روابط دوستانه با امير احمدى و شريف الدوله داشت ، توسط شريف الدوله والى لرستان و بروجرد - كه در بروجرد بود - از امير احمدى تأمين گرفت . چون ولى الله خان رئيس خوانين على محمدى مقارن با توقف لشكر غرب در بروجرد ، به پشتكوه رفته [ و ] نزد غلامرضا خان والى ( امير جنگ ) در پشتكوه بود ، لذا تقى خان كه مردى متين و معقول و دانا بود پيش مرحوم ميرزا رحيم خان معين السلطنه رفته و از او تقاضا كرد شرحى داير به آمادگى تيره على محمدى براى هرگونه خدمت به دولت در راه پيشرفت منظور به امارت لشكر غرب بنويسد . معين السلطنه توسط شريف الدوله بنى آدم تأمين‌نامه‌اى از امير

--> ( 1 ) . اردوى امير احمدى خردادماه سال 1302 از تهران به بروجرد حركت كرد ( 1341 ه . ق . ) .